Henni – 55017

In het bos, waar Lina als kind speelde, was er een stukje kale grond waar elk jaar een klein groepje boshyacinten groeide. Het plukken ervan was ten strengste verboden, dus maakten de neven en nichten een bordje om de plek te markeren. In de lente gingen ze er vaak naartoe. Ze maakten de plek schoon, harken de bladeren bijeen en raakten voorzichtig de tere blaadjes aan. Dit is Lina’s voorstelling van dit kleine groepje boshyacinten in het bos: eigenzinnig en in harmonie met het gebladerte dat zich langzaam erboven verspreidde.